•       Opiekun dziecka – osoba uprawniona do reprezentowania dziecka na mocy odpowiednich regulacji prawnych bądź orzeczenia sądu, np. rodzic, opiekun, rodzic zastępczy, opiekun tymczasowy. 

•       Zgoda opiekuna – zgoda oznacza co do zasady zgodę jednego opiekuna dziecka w bieżących, zwykłych sprawach dziecka oraz zgodę obojga opiekunów dziecka w istotnych sprawach dziecka; w braku porozumienia między opiekunami rozstrzyga sąd opiekuńczy. •       Dane osobowe dziecka – wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka, w tym jego imię, nazwisko, płeć, wizerunek, wiek. •       Krzywdzenie dziecka - wszystkie formy fizycznego i/lub emocjonalnego złego traktowania, zaniedbywania, wykorzystania seksualnego lub komercyjnego, doznane od osoby odpowiedzialnej za dziecko, której ono ufa lub która ma władzę nad nim, skutkujące faktyczną lub potencjalną krzywdą dziecka dla jego zdrowia, możliwości przetrwania, rozwoju albo godności a także przemoc rówieśnicza.

Rozdział II Standardy ochrony małoletnich

1.    Celem standardów ochrony małoletnich jest: 

a)    zapobieganie łamaniu praw dziecka; 

b)    zapewnienie poczucia bezpieczeństwa dzieciom; 

c)     określenie zasad interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka. 

2.    Udostępnienie standardów w wersji zupełnej oraz skróconej przeznaczonej dla dzieci następuje w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi przez dzieci, opiekunów dzieci oraz inne osoby, poprzez: 

a)    zamieszczenie na stronie internetowej 

b)    Udostępnienie na prośbę zainteresowanych wersji drukowanej. 

3.    Raz na dwa lata, przeprowadza będzie ewaluacja potrzeby wprowadzonych zmian w przygotowanych standardach ochrony małoletnich. 

4.    Na podstawie wyników ewaluacji wprowadzane będą do standardów ochrony małoletnich niezbędne zmiany.
 

Rozdział III Zasady bezpiecznych relacji – dorosły a dziecko

1.      Właściciel zna i stosuje ustalone zasady bezpiecznych relacji z dzieckiem. 

2.      We wszystkich działaniach priorytetem jest dobro dziecka i jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka. 

3.      Kontakty z dzieckiem opierają się na poszanowaniu godności dziecka, jego podmiotowości i praw, ze szczególnym uwzględnieniem prawa do ochrony przed krzywdzeniem. 

4.      Szanowane jest każde dziecko bez względu na płeć, rasę, język, kolor skóry, religię, specjalne potrzeby, niepełnosprawność, orientacje seksualną, tożsamość płciową, przekonania polityczne, pochodzenie narodowe lub społeczne, przynależność do mniejszości narodowej, zdolności, status społeczny. Zakazana jest dyskryminacja w jakiejkolwiek formie. 

5.      Respektowane jest prawo dzieci do swobodnej wypowiedzi, swobody poszukiwania, otrzymywania i przekazywania informacji w formie ustnej, pisemnej, w formie artystycznej lub z wykorzystaniem każdego innego środka przekazu według wyboru dziecka. 

6.      W każdej sytuacji prowadzący zajęcia: 

a)    zwraca się do dziecka w formie preferowanej przez dziecko; 

b)    komunikuje się w sposób życzliwy, empatyczny, cierpliwy oraz okazuje mu szacunek oraz je docenia; 

c)     zachowuje uczciwość; 

d)    zachowuje uważność oraz autentyczne zainteresowanie dzieckiem; 

e)    używają języka dostosowanego do poziomu rozwoju dziecka i jego możliwości z uwzględnieniem komunikacji alternatywnej i wspierającej 

f)      przekazuje dziecku i upewnia się, że dziecko wie, że zawsze może zadawać wszelkie pytania; 

g)    szanuje jego wszelkie emocje. 

7.      Dziecko ma prawo do poufności chyba że dana informacja zagraża jego życiu, zdrowiu bądź jego interesom a dotrzymanie poufności wiąże się ze złamaniem prawa. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, należy wyjaśnić mu to najszybciej jak to możliwe. 

8.      Nie wolno ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Dotyczy to zwłaszcza dziecka, informacji o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej. 

9.      W kontakcie z dzieckiem nie wolno: 

a.    znieważać, zawstydzać, obrażać, krzyczeć, szarpać, popychać, zastraszać, grozić przymuszać lub poniżać dziecko ani w jakikolwiek sposób naruszać integralność fizyczną dziecka; 

b.    dotykać dziecka w sposób nieprzyzwoity, niestosowany, przekraczający granice intymności dziecka; 

c.     narażać dziecka na niebezpieczeństwo fizyczne lub emocjonalne; 

d.    manipulować dzieckiem i wywierać na niego nieodpowiednią presję; 

e.    proponować alkoholu, innych niedozwolonych substancji i wyrobów tytoniowych dziecku oraz używać ich w obecności dziecka; 

f.      używać wulgarnych i niestosownych słów, gestów, żartów; 

g.    używać obraźliwych uwag; 

h.    wykorzystywać wobec dziecka relacji władzy; 

i.      nawiązywać jakichkolwiek relacji seksualnych lub romantycznych z dziećmi (wypowiedzi, żarty, gesty, dowcipy, komentarze, propozycje o nieodpowiednym charakterze, udostępnianie pornografii i wszelkich innych treści i działań o charakterze seksualnym bez względu na ich formę). 

10.      Zabronione jest zapraszanie dziecka do miejsca zamieszkania. 

11.      Kontakt z dziećmi za pomocą kanałów internetowych jest możliwy wyłącznie dla celów edukacyjnych bądź organizacyjnych. 

12.      Kontakt fizyczny z dzieckiem musi być adekwatny do danej sytuacji, potrzeb dziecka a także odbywać się za zgodą dziecka. Kontakt fizyczny z dzieckiem nie może być ukrywany..
 

Rozdział IV Zasady bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi

1.    Kontakty między dziećmi cechuje wzajemny szacunek, akceptacja różnorodności oraz brak jakiekolwiek dyskryminacji bez względu na płeć, rasę, język, kolor skóry, religię, specjalne potrzeby, niepełnosprawność, orientacje seksualną, tożsamość płciową, przekonania polityczne, pochodzenie narodowe lub społeczne, przynależność do mniejszości narodowej, zdolności, status społeczny. 

2.    Dzieci zachowują się wobec siebie w sposób życzliwy oraz wykazują wzajemnie zrozumienie dla trudności oraz problemów innych dzieci. 

3.    Dzieci wzajemnie się inspirują, doceniają, wspierają w rozwoju. 

4.    Dzieci mają prawo do wyrażania własnych poglądów, ocen, opinii z uwzględnieniem szacunku do poglądów, opinii, ocen innych dzieci. 

5.    Niedozwolone zachowania między dziećmi to w szczególności: 

a)    używanie wulgaryzmów; 

b)    wyrażanie się w sposób agresywny, obraźliwy; 

c)     naruszenie nietykalności cielesnej innego dziecka; 

d)    wyzywanie, ośmieszanie, znieważanie, wzajemnie zawstydzanie, obrażanie, krzyczenie, zastraszanie, poniżanie, przymuszanie; 

e)    wzajemne dotykanie w sposób nieprzyzwoity, niestosowany, przekraczający granice intymności innego dziecka; 

f)      niestosowne odzywanie się; 

g)    rozwiązywanie konfliktów w sposób siłowy; 

h)    utrwalanie i udostępnianie wizerunku innego dziecka bez jego wiedzy oraz zgody; 

i)      stosowanie wobec innych dzieci różnych form cyberprzemocy; 

j)      niestosowne i obraźliwe wypowiedzi, żarty, gesty, dowcipy, komentarze. 

6.             Dzieci nie mogą być uczestnikami żadnych nielegalnych działań (m.in. podawanie dzieciom alkoholu, środków psychoaktywnych). Nie mogą także takich działań biernie akceptować. 

7.    Wszelkie trudne relacje między dziećmi rozwiązywane są z pomocą osób dorosłych w atmosferze spokoju. 

8.    Jeżeli dziecko jest osobą pokrzywdzoną bądź świadkiem niewłaściwych zachowań niezwłocznie powinno poinformować o tym osobę dorosłą, w szczególności osobę odpowiedzialną za przyjmowanie zgłoszeń.
 

Rozdział V Procedury interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu dziecka



Zasady ogólne

1.      Przeciwstawiam się wszelkim formom krzywdzenia dzieci. 

2.      Podejmowana interwencja ma na celu pomóc dziecku i zagwarantować mu bezpieczne warunki życia, rozwoju oraz zatrzymać krzywdzenie dziecka. 

3.      Podejmując interwencję działam w sposób minimalizujący ryzyko doświadczenia negatywnych konsekwencji przez osobę dokonującą zgłoszenia o podejrzeniu krzywdzenia lub krzywdzeniu dziecka, w szczególności gdy zgłoszenia dokonuje pokrzywdzone dziecko. 

4.      Procedura interwencji w przypadku sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu dziecka uwzględnia obowiązki określone w przepisach prawnych, m.in. art. 240 Kodeksu karnego. 

5.      Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono następujące kwalifikację form krzywdzenia dziecka: 

a)    popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się na dzieckiem); 

b)    doszło do zagrożenia dobra dziecka (np. zaniedbanie potrzeb życiowych dziecka, wymagania przekraczające możliwości dziecka). 6.    Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono następujące kwalifikację form krzywdzenia dziecka przez: 

a)    opiekunów dzieci, innych bliskich dorosłych oraz innych dorosłych; 

b)    prowadzących zajęcia; 

c)     inne dziecko. 

8.      Uzyskanie informacje o sytuacji podejrzenia krzywdzenia oznacza zobowiązanie do zachowania poufności, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych. 

9.      W przypadku ujawnienia krzywdzenia przez dziecko bądź inna osobę dorosłą należy: 

a)    zapewnić możliwość swobodnej wypowiedzi; 

b)    nie oceniać, nie krytykować; 

c)     zagwarantować bezpieczne warunki rozmowy; 

d)    wyrazić swoją troskę poprzez niepodważanie prawdziwości przekazywanych informacji; 

e)    jednoznacznie negatywnie ocenić każdą formy krzywdzenia dziecka; 

f)      poinformować o sposobie zajęcia się sprawą. 

10.  W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu, należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe, ośrodek pomocy społecznej) dzwoniąc pod numer 112 lub 999 (pogotowie). 

Postępowanie w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu dziecka przez opiekunów dzieci, innych bliskich dorosłych oraz innych dorosłych

1.    W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka bądź zgłoszono podejrzenie krzywdzenia dziecka należy niezwłocznie ustalić przebieg zdarzenia oraz wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenie przebiegu zdarzenia może odbyć się poprzez kontakt z samym dzieckiem, niekrzywdzącym opiekunem dziecka bądź w kontakcie z innymi instytucjami, w tym instytucjami pod których opieką znajduje się dziecko. Poczynione ustalenia są niezwłocznie spisywane w notatce służbowej. 

2.    Potwierdzone informacje powinny zostać niezwłocznie przekazane do właściwych instytucji odpowiedzialnych za dalszy przebieg interwencji.

Postępowanie w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu dziecka przez inne dziecko

1.    W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka bądź zgłoszono podejrzenie krzywdzenia dziecka przez inne dziecko należy niezwłocznie przeprowadzić rozmowy z osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu. ustala się przebieg zdarzenia oraz wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. 

2.    Niezwłocznie organizuje się spotkanie/a z: 

a)    opiekunami dziecka podejrzewanego o krzywdzenie; 

b)    oraz oddzielne spotkanie z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu. 

3.    W trakcie rozmów prowadzący je weryfikuje, czy dziecko podejrzewane o krzywdzenie bądź dziecko poddawane krzywdzeniu samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. 

4.    po ustaleniu przebiegu zdarzenia oraz wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka należy niezwłocznie przekazać informację o zdarzeniu właściwym instytucjom.

Zasady ustalania planu wsparcia dziecka po ujawnieniu krzywdzenia

1.    Dziecko, które doświadczyło krzywdzenia nie może być samotne. Powinno czuć ono pomoc oraz troskę ze strony osób dorosłych. 

2.    Dziecku krzywdzonemu należy okazać życzliwość, empatię, autentyczne zainteresowanie.

Sposób dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu dziecka

1.      Sposób dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu dziecka odbywa się zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych oraz przyjętymi standardami ochrony małoletnich. .
 

Rozdział VI Zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do sieci Internet, korzystania z sieci wifi oraz procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w sieci Internet oraz utrwalonymi w innej formie

1.    Zgodnie z naczelną zasadą kierowania się dobrem dziecka, podejmuje się działania, mające na celu stworzenie takich warunków korzystania z nowych technologii, które wspierają bezpieczny rozwój dzieci oraz chronią je przed potencjalnymi zagrożeniami wynikającymi z dostępu do nieodpowiednich treści. 

2.    Co do zasady, nie udostępnia się dzieciom urządzeń elektronicznych. W przypadku, gdy zajdzie taka potrzeba, podejmuje się działania mające na celu jak najskuteczniejsze zabezpieczenie dzieci przed dostępem do szkodliwych, nieodpowiednich dla wieku i nielegalnych treści.   

3.             Jeśli jednak, zaistnieje potrzeba korzystania z sieci podczas spotkań, dzieci mają zapewniony dostęp do Internetu pod bezpośrednim nadzorem osoby prowadzącej zajęcia.